ส่งการบ้านหน้าไม่ให้แต่ใจรัก...จากสาวปุ๊ก

อ่ะ รีบส่งการบ้านปุ๊กก่อนจะไปคลอด นั้งพิมพ์ให้เมื่อยไปเลย

หน้าไม่ให้แต่.......ใจรักพยายามนั้งคิดนอนคิด (อีกละ) ตลอดคืนเลยปุ๊กว่า ปูหน้าไม่ให้แต่...ทำมัย

1. คิดว่าหน้าไม่ให้ว่า...เป็นคนชอบวาดรูป ระบายสี (หัวใจเด็กศิลป์)
ตอนเด็ก ๆ ชอบวาดรูปมาก วาดดราก้อนบอล ที่ถังขยะ วาดแบบไม่ต้องดูแบบด้วยจำได้แม่นเลย ชอบมาจนโต เลยเวลาเรียนวิชา วาดรูปนี่จะได้ เกรด 4 ตลอด พอมาสมัยเรียนมัธยมมีวิชาเรียนเขียนแบบ ก็ได้เป็นที่หนึ่งของผู้หญิงทั้งห้องเพราะเวลาเขียนอะไรจะตรงมากสมัยก่อนตัวหนังสือเกือบ ๆ เหมือนตัวพิมพ์เลย ชอบมากพวกวาดรูป ดินสองี้ต้องแหลมตลอด แต่เพราะว่า ป๋าไม่ปล่อยให้ขึ้นรถเมล์ไปเรียนไกล ตอนนั้นจำได้ว่า อยากไปเรียนโรงเรียนช่างศิลป์มาก ๆ แต่เพระาไกลบ้านเลยอดเลย ไม่งั้นชีวิตคงเปลี่ยนแปลงไปในอีกทาง ใครจะรู้

2.หน้าไม่ให้ว่า....เป็นเด็กทะลึ่งและชอบเล่าเรื่องตลก(โห เพื่อน ๆ บอก หน้าอย่างเธอแหละใช่เลย55555555)
ชอบคิดลึก แต่ในแง่ตลก โปกหา(นั้นงัย ลามกอีกแล้ว) คิดเรื่องตลก ๆ พวกนี้ได้เร็วจริง ๆ ถ้ายิ่งได้เพื่อนเก็ทมุข นะจะยิ่งไปกันใหญ่ เป็นคนชอบเล่าเรื่องตลก ถึงแม้มันจะไม่ค่อยตลกก็พยายามยัดเยียดให้เพื่อนฟังจนได้

3.หน้าไม่ให้ว่า....เป็นแม่บ้านแม่เรือน
อ่ะอันนี้เพิ่งมาเป็นหลังมาอยู่ที่เมกากับแม่ เพราะสมัยสาว ๆ ต้องช่วยแม่ทำความสะอาดบ้านฝรั่งหลังใหญ่ ๆ บางบ้านก็มีหลายห้องนอนมาก ขัดส้วม ปูที่นอน จัดระเบียบคาบิเน็ท เช็ดครัว เลยติดมาเป็นนิสัย สมัยเด็ก ๆ ก็ไม่ได้คิดอะไรเท่าไหร่เรื่องพวกนี้ แต่มาเป็นเอามากหลังมีแฟน ห้องนอนนี่ต้องเนี๊ยบ เก็บที่นอนทุกหนทุกวัน(อันนี้อาจจะไม่แปลกสำหรับบางคน) ห้องน้ำนี้ต้องไม่มี ลอยสบู่ เวลาเห็นแล้วรู้สึกมันติดตายังงัยไม่รู้ ยิ่งฝุ่นนี่เป็นอะไรที่ สามียังบอก ปูโรคจิตรเลยเช็ดมันได้ทุกวัน แต่ไม่ชอบเรื่องรีดผ้า กับล้างจาน

4.หน้าไม่ให้ว่า...ตัวเล็ก
เพราะว่าเป็นคนหน้าใหญ่ เวลาถ่ายรูปแล้วคนจะนึกว่าตัวสูง (เอาไปเปรียบกันได้งัย) เพื่อนป๋าคนนึงเคยบอกว่า โห นึกว่าปูตัวใหญ่ เห็นในรูปแล้วต้องสูงแน่ ๆ พอเจอตัวจริง ตัวเล็กซะ(อืม ปล่อยเขาไป ๆ) แต่หลังจากมีลูกแล้วคงจะไม่เล็กแล้วแหละ มันต้องมีอะไรใหญ่ขึ้นมาบ้างละว้า

5.อันสุดท้าย หน้าไม่ให้แต่.....เป็นคนโกรธใครโกรธนาน
เขาว่า" You can forgive but you can't forget" อันนี้เป็นกับตัวปูแก้ยังงัยก็ไม่หาย ไม่ใช่ว่าไม่ให้อภัยนะ อภัยได้ แต่จะจำไว้ตลอดว่าคน ๆ นั้นเคยทำอะไรไว้กับเราบ้าง จะเป็นแบบไม่ลืม อันนี้นิสัยที่เป็นมานานมาก ญาติพี่น้องจะรู้กันว่า ถ้าปูเกลียด หรือ โกรธ อะไรแล้วอย่าไปพูดให้ยากเลย ถึงจะมาทำดีแค่ไหน ก็จำไว้ตลอดว่า เคยทำอะไรไว้กับเราบ้างอาจจะคุยด้วยแต่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปซะแล้ว อันนี้แม่ก็บอกว่า ปูค่อนข้างแรงนะเพราะปูเคยบอกว่า "อย่าให้ปูต้องไปเหยียบขี้อีกเลย มันทำให้เท้าสกปรกป่าว ๆ"

The ninth month...finally!!!

Wait and wait and wait...

ช่วงนี้ก็ใกล้คลอดเต็มทีแล้ว ไปไหนมาไหนก็ลำบาก นั้งก็ลำบาก ยืนนาน ๆ ก็ลำบาก แต่แปลกอย่างนึง ชอบเดินนาน ๆ ปวดท้องนิดหน่อยแต่ก็เดินได้ยาวเป็นชั่วโมงเลย วันนี้กะว่าจะอัพเดทบล็อค ก่อนหนีไปคลอดซะหน่อย(07/17/2007วันอังคาร) เหลือเวลาอีก 11 วันกว่าจะถึงกำหนดคลอด อ่านหนังสือไปจนถึงไหนแล้ว ปูก็ยังไม่คลอดซักที กำหนดคลอด July 28 2007 แต่เห็นเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ที่รู้จักตามบอร์ด เขาคลอดก่อนกำหนดกันเป็น อาทิตย์ ๆ ไอ้เราก็ยังไม่คลอดซักที ตอนนี้รู้เลยว่า ที่ในหนังสือบอกว่า เวลาไปไหนมาไหน แล้วคนเขาทักว่า "ยังไม่คลอดอีกเหรอ" หรือ "กำหนดคลอดเมื่อไหร่เนี่ย เห็นท้องนานแล้ว" ทำเอาปูรู้สึกว่า โห มันบังคับกันได้ หรือกำหนดกันได้ก็ดีซินะ จะได้กำหนดคลอด ไปตั้งนานแล้วตั้งแต่ 7 เดือนที่แล้วเป็นงัยล่ะ

8 months


Standing sideways while cleaning


เพราะว่าช่วงหลังเจ็ดเดือนที่ต้องอุ้มท้องมา ก็มีอะไรหลาย ๆ อย่างที่เปลี่ยนไป ทั้งทางร่างกาย และ ใจ พูดถึงทางด้านร่างกายก่อนดีกว่า....
จำได้ว่าเมื่อเริ่มเข้าเดือนที่แปด ของการตั้งท้อง ก็รู้สึกว่า หน้าท้องขยายเร็วมากและทานเยอะมากขึ้นด้วยด้วยเหตุนี้ ทำเอาท้องที่เคยเนียนสวยเริ่ม มีรอยแตก (แอบแตก)เพราะว่า รู้สึกคันช่วงใต้เอว ข้างซ้ายอย่างแรง แล้วก็ปรากฏผื่นแดงขึ้นมา จึงเอากระจกมาส่องดู ก็ตกใจเล็กน้อย ว่ารอยแดง ๆ นี้มันคืออะไรน้า แล้วก็ส่องไปจนรอบ ๆ ตัวก็ไม่เห็น ลอยนี้มันขึ้นที่อื่นเลยนอกจาก ข้างซ้าย แต่ลอยเป็นแบบยาวประมาณ 1 นิ้ว ประมาณ 4 แถวได้ตามขวาง คิดอยู่ในใจว่า เนื้อแตกซะแล้วเรา แต่ก็ยังไม่เท่ากับเจ้าอาการคันที่เริ่ม คุกคามในช่วงนั้น

อาการคันเกิดขึ้นเร็วมาก คันมาก ๆๆ ถึงขนาดนอนไม่หลับ ใส่เสื้อไม่ได้ นอนทับเสื้อแล้วมีรอยยับก็จะทำให้อาการคันนี้ เป็นหนักมาก หนักขนาดที่ว่า เป็นปุ่มขึ้นตามท้อง (ทั่วหน้าท้อง) หลังช่วงก้น ลามไปต้นขา หน้าแข่ง น่อง (หมดเลยสองขา) ต้นแขน แขน คอ ช่วงแรก ๆ ที่เป็น คืออาทิตย์แรกที่เป็นก็อ่านหนังสือดูว่า อาการแบบนี้ เป็นอาการปกติของคนท้องหรือเปล่า เขาก็บอกว่า ปกตินะ ในหนังสือ ให้หาครีมมาทาซะ เช่น Aveeno แก้แพ้ แก้คัน ก็ไปซื้อมาใช้ ดู เวิร์คแค่ วันแรกวันเดียวเท่านั้น แถมแค่ ชั่วโมงเดียวด้วยแต่ก็ต้องอดทนไปก่อน จนกว่าจะไปหาหมอ แถมในหนังสือยังบอกอีกว่า อาการคันไม่ลามไปทั่วตัวถือว่า ปกติ แต่อาการของปู เป็นแบบ แค่อาทิตย์เดียวเริ่มลามไปจนทั่ว เลยต้องไปหาหมอก่อน

หมอตรวจเช็ค ก็บอกว่าเป็นอาการปกติ แต่ของตรวจเลือดไปเช็ค ดูการทำงานของ Liver and Kidney ดูหน่อย เพราะว่าการที่เกิดอาการคัน และ ลามไปทั่วตัว อาจจะเกิดจากการทำงานหนักหรือผิดพลาดของ Liver or Kidney ก็ได้ แต่ถึงจะปกติ ก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่าอาการคันนี้ มันมีสาเหตุเกิดมาจากอะไร แต่เท่าที่อ่านเจอในหนังสือ แค่ 1% ของผู้หญิงท้องมีอาการคันแบบรุนแรง ที่ลามไปทั่วตัวแบบนี้

พูดถึงอาการคันที่พบในขณะท้อง และ เป็นผื่นรุนแรง เขาให้ชื่อว่า PUPPP( Pruritic Urticarial Papules and Plaques of Pregnancy) อาการแบบนี้ถือว่า เป็นอาการปกติ ที่เกิดขึ้นกับคนท้องแรกช่วงอาทิตย์ ที่ 32 ขึ้นไปหรือ ไตรมาสที่สาม แต่ไม่เกิดขึ้นกับทุกคนที่ท้อง ผื่นจะขึ้นหลังจากที่ผิวหนังเริ่มแตก ส่วนใหญ่จะเป็นผิวหนังหน้าท้องซะส่วนใหญ่ ผื่นจะขยายใหญ่ได้ตามเวลา บางทีก็อาจจะแสดงอาการแบบตุ่ม แข็ง ๆ ลามไปตาม ท้อง หน้าอก ก้น ต้นขา และจะเป็นอยู่อย่างนี้ หลาย ๆ วัน และคันมาก คันแบบที่ทนไม่ได้และนอนไม่หลับ แต่อาการแบบนี้ไม่มีผลกระทบอะไรต่อทารกในท้องจึงถือว่าปลอดภัยกับเด็ก (คนจะเป็นแม่ก็คันและเกากันไป) อาการคันสามารถบันเทาลงได้ด้วยการใช้ครีม Hydrocortisone,usp 0.2% or Hydrocortisone lotion ,usp 2.5% (ที่หมอสั่งให้จาก ใบสั่งยา) หรือ ทายาแก้แพ้ ในปริมาณที่น้อยไม่เกิน 150 mg/day (Benadryl) หมอแนะนำให้ปูใช้ยาแก้แพ้ตัวนี้ ทานก่อนนอนทุกคืน ปูเท็คแค่ 25 mgแค่นั้นเอง แล้วก็ได้ผลจริง ๆ ด้วย วันรุ่งขึ้นอาการคันก็ดีขึ้น ไม่คันมหันตโล แต่ก็คงต้องทาครีมควบคู่กันไปด้วย ช่วงนี้อาการคันก็เบาบางลง หวังว่าคงหายไปหลังจากคลอด อย่างที่ในหนังสือบอก
Cause of PUPPP
The cause of PUPPP is unknown. It is not associated with preeclampsia, autoimmune disorders, hormonal abnormalities, or fetal abnormalities. Some investigators suggest that the rapid abdominal wall distension damages connective tissue and causes an inflammatory response. One study has shown that male fetal DNA can be found in skin biopsies of the rash. Since 70% of women with PUPPP give birth to boys, a new hypothesis is that male fetal DNA acts as a skin irritant. (The artical from www.dematology.about.com)

ทางด้านจิตรใจ

ตั้งแต่ท้องมารู้อย่างเดียวว่า เป็นห่วงเขามาก เป็นห่วงทุกอย่าง คิดมาก กลัวหลาย ๆ อย่าง (อันนี้ก็คือตามประสาคนท้องแรก เพราะว่าไม่รู้มาก่อนว่าอะไรจะเกิดขี้น) แต่ปูก็ยังเชื่อว่า ไม่ว่าเขาจะเกิดมาแล้วร่างกายสมบูรณ์ ทุกอย่าง คาวมห่วงใย ก็ยังจะคงติดแน่นถาวรไปตลอด สำหรับความสัมพันธ์ ของแม่และลูก

สัญชาติญาณความเป็นแม่คนเริ่มเกิดขึ้นก็ตอนที่รู้สึกเขาเริ่มคิ๊ก ๆ กระดุ๊ก กระดิ๊กไปมาในท้อง (อันนี้จริง ๆ นะ) ตอนที่เห็นรูปจากอุลตร้าซาวน์ ก็ยังรู้สึก ธรรมดา ๆ แต่แอบคิดอยู่ในใจว่า อืมจะพยายามถนุถนอมเขาให้ดีที่สุดละกัน

ฮอร์โมนก็เป็นอีกตัวการที่ทำให้อารมณ์ทางด้านจิตรใจเปลี่ยนแปลงได้เร็ว อันนี้ไม่เชื่อ ก็ต้องเชื่ออ่านหนังสือเขาบอกว่า ฮอร์โมนช่วงท้องจะเปลี่ยนแปลงเยอะมาก สามารถทำให้เราร้องไห้ได้ เศร้าได้ง่าย หัวเราะได้ขำมากกว่าปกติ แถมยังทำให้เราดู ผุดผ่องอีก (อันนี้ เป็นแค่ ช่วง 4-6 เดือนเอง ที่เหลือ ก็โศรมตามปกติ)ชาลีเปิดเพลงที่เคยฟังปกติทำให้เรา รู้สึกอินไปกับเพลง บางที เพลงเศร้า ไม่มีเนื้อร้อง แต่ก็ทำเอาน้ำตาไหลเหมือนกัน (ดันคิดมากไปไหนต่อไหน)

ดังนั้นจำได้ว่า ตั้งแต่ท้องมา ร้องไห้ไป(แบบซีเรียส ๆ )ประมาณ 6 หนได้
หนแรก ก็ร้องไห้เพราะรู้สึกไม่สบายมากช่วงแพ้ท้อง มันอึดอัดขนาดทนไม่ไหว แล้วก็ร้องว่าไม่เอาอีกแล้ว จะไม่ท้องอีกแล้ว

หนที่สอง ก็ตอนตัดสินใจขายบ้านที่เพิ่งซื้อมาไม่ถึงปี ก็รู้สึกเศร้ามาก ชาลีก็เศร้า แต่ก็ต้องตัดใจเดี๋ยวเก็บตังค์ต่อไปซื้อใหม่ได้ชาลีว่างั้น (อืม ทำใจ ๆ)

หนที่สาม จำไม่ได้นะ ว่าร้องทำมัย แต่รู้ว่าร้องไห้

หนที่สี่ ร้องไห้เพราะทะเลาะกับแม่ เรื่องไม่เป็นเรื่องแต่รู้สึกน้อยใจแค่นั้นเอง

หนที่ห้า ร้องไห้เพราะ ได้ผลการตรวจน้ำตาลจากหมอว่า น้ำตาลเยอะต้องไปตรวจใหม่ (ร้องไห้เลย ซึ่งมันก็ไม่จำเป็นที่จะร้องเลย)ผลก็ต้องไปตรวจใหม่เพราะดันทานกล้วยพร้อมกับ กลูโคส เข้าไปจะไม่ให้น้ำตาลมันส่งผลออกมาว่า สูงได้ยังงัยเล่า

หนสุดท้าย น่าจะเป็นตอนดู ดีวีดี Lamaze class รู้สึกกลัวมากกลัวว่าเราจะทนไม่ได้ (คิดมากอีกแล้ว)กลัวว่าจะอดทนไม่ถึงที่สุด

สุดท้ายอยากจะคุยกับ เด็กชายลุ๊คกี้ ทูมิโน่ที่ ทุก ๆ คนรอคอย Mommyไม่เคยคุยกับ หนูทางbloggerเลยนะแต่อยากจะบอกว่า ทุกคนรอหนูอยู่ แด็ดดี้ ก็รอหนูอยู่ทุกวันทุกคืน

Daddy loves you.
ไม่ว่าจะเป็นคุณตาที่ไทยโทรหาแก ก็ถามว่าหายแพ้ท้องหรือยัง (แหมป๋า ท้องมาเก้าเดือนแล้วถ้าแพ้ท้องอยู่ก็คงจะไม่ไหวแล้วคับ) คุณยายที่แม่อยู่ด้วยแต่แก่ไม่ค่อยถามถึงหนูเท่าไหร่ ได้แต่บอกว่าแม่ท้องแหลม ๆ ทุกวัน(Grandma Naree is very superstitious)

Grandma is so excited!!


A lot of clothes for you.


Two twin beds covered with your clothes.
Grandpa John and Grandma Lorraine ก็ตื่นเต้นมากกกก ขนาดที่ว่าแอบซื้อของให้หนูไว้เยอะแยะมากแถมโทรมาถามแม่ทุกวันช่วงเดือนที่เก้านี้ว่าแม่รู้สึกอย่างไรบ้าง คุยได้เป็นนานสองนาน ลุง ๆ ก็ตื่นเต้นโทรมาถามกันทุกอาทิตย์ว่าคลอดหรือยัง (จนเริ่มเบื่อนิดหน่อย)ว่าจะมาเยื่ยม ๆ

เพื่อน ๆป้า ๆ น้า มามี้ที่บอร์ด ก็ถามทุกหนที่แชทกันออนไลท์เหมือนกัน ทุกคนรอลุ้นและอยากจะเห็นหนูกันหมด ขอให้แข็งแรงนะคับ

ไว้พบกันเร็ว ๆ นะลุ๊คกี้เบบี้